Translate

Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Neerpelt. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Neerpelt. Alle posts tonen

dinsdag 3 november 2015

Theater op de markt




...Mocht u er nog nooit geraakt zijn als theaterliefhebber, geen twijfel mogelijk: d a a r h e e n!
Aangezien ik al enkele broeken in Dommelhof Neerpelt versleten heb, 
beschouw ik mezelf als een echte gelukzak.
Zo ook op maandagavond. 
We hebben kunnen genieten van een voorstelling die volkomen in balans was. 
En daarmee bedoel ik niet alleen het evenwicht tijdens de acrobatie. Het hele plaatje klopte. 
Aan alles was gedacht. Ik heb er niet echt woorden voor. 

Omwille van de concentratie van de artiesten mogen er geen foto's gemaakt worden tijdens de voorstelling. Geen foto's dus, maar lang leve youtube!  
HIER ;) CIE XY kan je al eens kijken om een idee te hebben over wat ik bedoel.

Ik heb respect én bewondering voor deze mensen van CIE XY, 
die zonder 'baas' -want die is er gewoon niet- het ééns worden met mekaar. 
En zij komen dan met de voorstelling: 'Il n'est pas encore minuit' als resultaat.

Chapeau. 

Niet voor niets werd dit gezelschap beloond met een staande ovatie. 


En -buiten- was er aan fotografische uitdagingen geen gebrek...




Op het vijvertje was een 'lichtjesbrenger' op een vlot de lelies aan 't aansteken.
Dat was al een voorstelling op zich. En daarna, lichtjes in de verstilling van de avond. 
Hoe mooi kan een maandagavond zijn...?






ps. Misschien is een vijver thuis toch nog niet zo'n slecht idee... ;)


zondag 4 mei 2014

Europees muziekfestival voor de jeugd

Voor de 62ste keer ging dit weekend het Europees muziekfestival voor de jeugd door in Neerpelt.
Ik heb daar vroeger vele jaren mijn broek gesleten. En mijn stem, als lid van het kinderkoor 'De mereltjes'.
Gedurende 3 dagen was ik van de wereld want die klonk als muziek in mijn oren.
Opgegroeid in de traditie waren deze dagen voor mij blijheid, vrijheid en broederlijkheid.
Gedurende die dagen had muziek een 'bijkomende' functie:
'Alle Menschen werden Brüder' van Beethoven verenigde jong en oud en het maakte niet uit welke taal je sprak; wij hadden de taal van de muziek.




Na 62 jaar is dat nu nog. Ik moet niet in de verleden tijd spreken. Hoera :)
Dankzij de inzet van zoveel mensen, want het festival draait op vrijwilligers en gastgezinnen.
Niet vanzelfsprekend dus.
Een blij weerzien als je deze vrijwilligers in de drukte toch tegenkomt: dag Nancy, Leon, Lieve!
Deze namiddag heb ik van muziek kunnen genieten uit Rusland, Hongarije, Letland en Spanje.

...Een dag later lees ik dat dit koor uit Rusland 'summa cum laude' heeft behaald: een welgemeende proficiat !
Manlief was nog eens mee kunnen gaan en vroeg aan me of er voor mij verschil was
met 'vroeger' (voor de val van 'de muur' enzo).
Waren er veranderingen door de jaren heen, ook op muzikaal vlak?
Ik heb er even over moeten nadenken en kwam toen tot het volgende antwoord:
misschien kan men nu voluit kiézen voor muziek, een bewuste keuze om er h e l e m a a l voor te gaan.
De discipline die ik vandaag in de Wimpelreeks mocht waarnemen was zo indrukwekkend als 'vroeger'. De uniformen even verrassend als toen... had ik vroeger de kans gehad, dan had ik dat van mij zeker willen ruilen met het uniform van de Spanjaarden.
Het voortbrengen van geluid dmv je stem, kan op verschillende manieren.
Ik heb veel niéuwe dingen gehoord.
Mét kippevel. (Ofwel was het vandaag gewoon koud in de kerk...;)
De muziek hier overbrengen kan ik niet.
Ik had wel mijn fototoestel bij en kan u enkele sfeerfoto's tonen van net na de optredens-voor-de-jury (tijdens de opnames is fotograferen storend) en van de optocht.
En als u nu denkt: wel wel, als dat zo een spektakel was, waarom de foto's dan in zwart/wit?
Dan is dat omdat u ze zelf mag inkleuren met de kleur van muziek, die muziek die alle mensen broeders doet worden.

Net voordat de optredens-voor-de-jury begonnen, zag ik een man een kaarsje branden.
Voor wie, voor wat weet ik niet. Mocht het zijn voor hen die ik heb gehoord vandaag, dan is zijn wens uitgekomen. Ze hebben de ziel uit hun lijf gezongen. En ik geloofde ze allemaal, hoewel ik hun taal niet kon verstaan; wij deelden de taal van de muziek.



De dirigente van 'Girls choir Spigo' uit Letland die met haar koor 
de 1ste prijs behaalde.

Leden van Leioa Kantika Korala uit Spanje: 1ste prijs cum laude! 
Hét symbool van het festival: de twee muzikale vogeltjes :)