Gezond oogsnoep

'Eerst fotograferen en dan de kookpot in', 

...denk ik soms als ik naar de oogsttuin ga.

Helaas voor de frambozen die wegens onweerstaanbaar lekker niet meer in beeld konden komen :D

(De rest, daar mag naar geraden worden)

En dan, met een beetje anders kijken-naar, is er o zo veel oogsnoep.

Heel gezond, in dit geval.

 

Inhaalmanoeuvre deel ... :D

(m'n inhaalmanoeuvre-blog-post is nog steeds bezig ;)

wat is er nog te posten:
deelname fototentoonstelling 't afgelopen jaar

'7 fotografen'

Ik koos voor 'portret & straatfotografie'.

Iemand fotograferen, dat vind ik enorm boeiend én een hele uitdaging.

Wanneer iemand zich zo wil laten fotograferen, dan is de basis er eentje die op vertrouwen rust.

Want als fotograaf mag ik dan even naar 'binnen' kijken.

Dankjewel aan:

De zon achter de wolken.

Zeeland,

waar de zon achter de wolken scheen. 

Dankbaar voor een bijzonder weekend.

U I T W A A I E N...

Beetje stil op de blog,
druk jaar achter de rug.
En dan doet 't waaien goed.
Heerlijk om mijn fototoestel nog eens uit te halen.
Ik hou van Zeeland. Met zijn boten en de meeuwen op het strand.

Even uitwaaien

Het doet goed om rond deze tijd van 't jaar eens even uit te kunnen waaien aan zee.

Onverwacht maar heerlijk welgekomen het koppeke eens in de lucht kunnen steken en de wind maar laten waaien. Ik hoop dat er genoeg is weggewaaid ;) om helemaal fris aan een nieuw jaar te beginnen. Het fototoestel ging mee, hoe zee!

Theater op de markt

Theater op de markt, Neerpelt.

...Mocht u er nog nooit geraakt zijn als theaterliefhebber, geen twijfel mogelijk: d a a r h e e n!

Aangezien ik al enkele broeken in Dommelhof Neerpelt versleten heb, 

beschouw ik mezelf als een echte gelukzak.

Zo ook op maandagavond. 

We hebben kunnen genieten van een voorstelling die volkomen in balans was. 

En daarmee bedoel ik niet alleen het evenwicht tijdens de acrobatie. Het hele plaatje klopte. 

Aan alles was gedacht. Ik heb er niet echt woorden voor. 

Omwille van de concentratie van de artiesten mogen er geen foto's gemaakt worden tijdens de voorstelling. Geen foto's dus, maar lang leve youtube!  

HIER ;) CIE XY kan je al eens kijken om een idee te hebben over wat ik bedoel.

Ik heb respect én bewondering voor deze mensen van CIE XY, 

die zonder 'baas' -want die is er gewoon niet- het ééns worden met mekaar. 

En zij komen dan met de voorstelling: 'Il n'est pas encore minuit' als resultaat.

Chapeau. 

Niet voor niets werd dit gezelschap beloond met een staande ovatie. 

En -buiten- was er aan fotografische uitdagingen geen gebrek...

Op het vijvertje was een 'lichtjesbrenger' op een vlot de lelies aan 't aansteken.

Dat was al een voorstelling op zich. En daarna, lichtjes in de verstilling van de avond. 

Hoe mooi kan een maandagavond zijn...?

ps. Misschien is een vijver thuis toch nog niet zo'n slecht idee... ;)

Appelpluk

Ik mocht mee met de appelfee om appeltjes te gaan plukken bij een kameraad. 

De appels aan de bomen zijn daar 'helemaal puur natuur'!

Wat in de praktijk zeggen wil dat, terwijl je hoofd tussen de appeltjes prijkt en je voeten op een laddertje balanceren, je er gewoon eentje eten kan. Zomaar pluk-uit-de-boom.

Toen al onze tassen volgeladen waren, zijn we samen iets gaan eten. Om de appelpluk te gaan vieren. Of omdat het allemaal zo gezellig was. Want van appeltjes plukken, daar kan 'n mens helemaal van 'opladen'.

's Avonds heb ik een hele pan vol appeltjes gegeten, net als vroeger 'bij ons moeder thuis'.

Haar heb ik trouwens ook appeltjes beloofd en dan blijf ik 'thuis' eten.

De bomen in dat licht, ... wat was het daar o n g e l o o f l i j k schoon.

Het is duidelijk herfst, de blaadjes dwarrelen naar beneden

Morgen eten we appelmoes, overmorgen appeltjes in de pan, daarna appeltjes in de oven met veenbessen en misschien bak ik nog 'ns een appeltaart. Of appelcake. 

Dankjewel aan mijn appelfee en haar lieve kameraad. Ik zal de appeltjes op jullie gezondheid opeten.

Moeders enzo

Op bezoek bij nieuw leven. En een grote broer.

En dan dat moment van moeder & kind vangen met de camera.

De rust die een baby uit kan stralen. Zucht.

(...op dat moment -ja hoor ik weet het- maar zie dat daar nu ne keer liggen... )

En handjes die zullen groeien maar nu nog zo ontroerend klein zijn.

En moeders...

Ik wens hen alle geluk. Van de hele wereld.

Berlijn: Tempelhof

Tijdens onze laatste dag in Berlijn zijn we een bezoek gaan brengen aan Tempelhof, met de fiets.

Plaats genoeg om te fietsen daar! 

Er is een weide ter beschikking speciaal voor bbq, pik-nick... 

en er zijn heel veel mensen die er graag gebruik van maken. 

Op een andere plaats zijn er volkstuintjes gemaakt waar de tomaten hangen te blozen in de zon.

Je kan er een speciale sfeer opsnuiven tijdens deze zomerse dagen.

Dag Berlijn, tot de volgende keer. :)