William wil de wereld zien!

Het begin van dit verhaal dateert éigenlijk al van een tijdje geleden...
ik had me ingeschreven voor 'Kikker leest', en daar kreeg ik als boekentip (naast nog een aantal prachtige tips) :
'William wil de wereld zien', een verhaal van Siska Goeminne.
Het kwam er niet onmiddellijk van om het te lezen, maar daarna deed de mogelijkheid zich voor om het met 'het werk' te combineren. De jeugdboekenweek kwam er aan ( nu is ze bijna daar, spannend!) en daar stond -weer- als tip: 'William wil de wereld zien'.

Als hij nu écht zooo graag de wereld wil zien, dacht ik, dan moeten maar een handje helpen.

Met mijn leerlingen van het 4de, 5de en 6de leerjaar gingen we op woensdag aan de slag. Eén van hen had een tijdje geleden allemaal leuke dozen meegenomen, wie weet kwamen ze dit jaar wel van pas?
Deze dozen werden 'onze potloden-knutsel-dozen'.
...William ligt samen met zijn broers in een houten potlodendoos, in 't donker... daar wachten ze tot ze er weer uit mogen om te gaan schrijven of te gaan tekenen...
De buitenwereld is heel héél erg GEVAARLIJK, volgens William zijn broers. Maar dat zal William worst wezen; op een goede dag neemt hij de benen en stort hij zich in het avontuur.

De buitenkant van de doos wijst op de buitenwereld, en die moest er dus GEVAARLIJK uit zien.
Daarom gingen mijn leerlingen voor een monsterlijke uitvoering. En dat vonden ze erg leuk om te doen.

De binnenkant van de doos vertelt de avonturen van William in beelden. Naar de stijl van Rudi Bogaerts, die de illustraties voor het boek maakte, hielden we het sober.
Verven, tekenen, plakken, noem maar op, we zijn voor William zijn avontuur gegaan!
Om het resultaat te gaan bekijken, moet je in de BIB in Kuringen zijn vanaf 11 maart, maar ik licht al een tipje van de sluier op :) voor het hele verhaal moeten jullie zelf op avontuur gaan: naar de BIB en/of naar de tentoonstelling!

'William wil de wereld zien'

...Het begon op zo'n heerlijke dag in oktober. De geur van gemberkoekjes hing in huis. Achter het raam wuifden de takken van de beukenboom, de ochtendzon viel in strepen naar binnen.
Maar dat wisten zij niet.
Ze lagen met z'n zevenen al jaren in een donkere houten doos....

... De zoete bries streelde William om het hoofd. Hij zuchtte diep, knipperde even en kwam toen langzaam in de wereld terug. Loom opende hij zijn ogen. Hij lag op zijn rug tegen een lantaarnpaal. Wielen van fietsen en auto's raasden voorbij...













... De blaadjes van de herfst warrelden in cirkels om hem heen, papiertjes ruizelden voorbij. De zon legde een zachte gloed over de stoep, de huizen, de weg en de wind. William stond rechtop en keek glanzend om zich heen...

... Uit een boek, hoog in het rek, dwarrelde een wit notitieblaadje naar beneden. Niet dat dwarrelen bracht William van zijn stuk. Wel de manier waarop...

 Nu de tentoonstelling nog gaan opbouwen en dan gaan we allemaal samen eens kijken. Heerlijk toch.

Op zoek naar lente

Volgens de ene bloeide de forsythia al, volgens de andere waren er al bloesems, knopjes,
'bosjes' krokus, paasbloemen....
Nadat ik vanmorgen(vroég) gewekt werd door het getjipper en gefluit van de vogeltjes en ik de merel vanmiddag hoorde fluiten, ging ik op zoek.
Tussen de hagelbuien door. Want zodra de zon heerlijk tevoorschijn was gekomen, zo abrupt verdween ze weer om plaats te maken voor een korte, maar fikse hagelbui.
En ja hoor, er zijn 'tekenen van lente'. In mijn tuin.
Of de winter er nu had moeten zijn of niet, laat ik in het midden.
Nu geniet ik van dat tere kleuraccentje in het groen.
(Laat de rest ook maar stillekes komen...)

anemoon 

narcis























krokus

Valentijn

Lieve Valentijn!

Het molletje

Ik ben verkocht.
Al sinds mijn kinderjaren.
Aan 't molleke.
Nog steeds vind ik de filmpjes ongelooflijk.
Er is 'de interesse vanuit creatief oogpunt' bij gekomen uiteraard; het is zo goéd gemaakt.
Maar zeg nu zelf, dit blijft tijdloos.
Hier kunnen jullie naar een filmpje kijken.
Een zestal minuten positieve therapie.
De wereld zou er vast en zeker mooier uitzien als iedereen het molleke, alias Krtek, zou kennen.


Toen dochterlief deze week naar Rotterdam trok, had ik niet kunnen weten met wat voor een verrassing (voor mij!!!) ze de hele dag had rondgezeuld...:


Hélemaal blij met de mooiste doos van de wereld,
waarop staat hoé 't molleke juist aan zijn
auto kwam.

Kijken naar mollekes-filmpjes kan dus gevolgen hebben...
HOERA!!!

Over de sneltrein van het leven

Al eventjes geleden nietwaar.

Met reden uiteraard, want in de sneltrein van het leven, stap ik af en toe aan een halte af.

Omdat ik mijn fototoestel vaak op sleeptouw neem, kan ik wel enkele plaatjes laten zien.
Zo ben ik één van de laatste dagen van december op bezoek geweest bij dé koffiebar in Aalst. We moesten er hagelbuien, onweer en bliksem voor trotseren, maar het was 'helemaal de moeite'.
Je kan HIER een kijkje nemen. De lekkerste koekjes kan je er krijgen. Helaas zijn de citroenkoekjes verslavend.

Net zoals de koffie én de thee....waarvan degene die hier scherp in beeld komt favoriet is ;)
Samen met dochterlief heb ik zo de rode keeltjes en de hoestbuien getrotseerd.

...Verder werd er gewandeld met een lieve vriendin die weer naar Guatemala vertrokken is. Ik mis ze. Ze maakt me ongelooflijk aan het lachen.

...Kwam ik -vorige zomer - tot de ontdekking dat ik winterkaartjes 't best in de winter tekenen kan...
Dus deed ik dat dan maar, ruimschoots 'van te voren'.
Hier al een 'eventuele kanshebber voor een al even eventuele-nieuwe-kaartjesreeks'.























...Werkte ik met mijn leerlingen aan de tentoonstelling van Amnesty International,

met een dikke dankjewel aan Tinne voor het ontwerp :)


































....Zijn we bezig met de voorbereidingen voor de tentoonstelling van de Jeugdboekenweek, met als thema 'Gevaar'. Een leerling poseert -met gevaar voor eigen leven- bij de vleesetende planten én de rare wurmpjes die hier in gaan huizen. Tip: mocht je bij nacht de bib kunnen bezoeken: ze geven licht in het donker.

En voorts oefen ik 'het portret'.

Mijn goede voornemen voor het jaar 2014:
'een ode aan de vriendschap' ; een portret kunnen maken, inclusief het innerlijke dat uitstraalt van hen die mijn pad kruisen en mijn leven zo schoon kunnen kleuren (al zijn de foto's in zwart/wit ;) ) heeft een vruchtbare start. Alleen al deze maand heb ik drie portretten kunnen maken.
Waaronder dat van een vrolijke, lieve vriendin die volgende dinsdag een serieuze ingreep moet ondergaan.
Het is niet de eerste keer dat iemand die me dierbaar is, getroffen wordt door kanker.
Maar mijn duimpjes zijn ondertussen zwaar getraind, we gaan ervoor.
Omdat ik weet dat zij mijn blog leest, stuur ik ze bij deze een ongelooflijk dikke knuffel door met alle liefs van de wereld. Tot dinsdag.

Tot slot een heel mooi wiegeliedje, dat een kameraad laatst voor me gezongen heeft (mét begeleiding aan de piano). Dankzij het verzoek van zijn lieve partner ken ik het nu ook. 'Wiegala' van musicus, moeder,  'Ilse Weber' , voor haar kinderen. Het is een bewijs dat er veel schoons in de wereld is, ondanks alles. Ze heeft het lied voor haar kinderen geschreven in een concentratiekamp.
Helaas heb ik het niet in de versie van de kameraad (jammerjammer, neem het ne keer op aub) , dus verwijs ik door naar youtube.

Nog een fijne zondag. Geniét ervan! :D

Uit-waaien in 't licht

Vandaag gaan uitwaaien. En 't licht was fantastisch.

(met dank aan de vogels die op 't juiste moment gingen vliegen)

2014!

Een schitterend 2014!

Wijsheid is dromen hebben die groot genoeg zijn,

zodat je ze niet uit het oog verliest als je ze probeert te realiseren.

-Oscar Wilde-

Ontwerp: Lieve voor Onar Originals

Wens

Dit gedicht kreeg ik toegestuurd - dankjewel DD- en ik vind 't ontroerend. Pijnlijk mooi eigenlijk.
Dus post ik 'm voor iedereen die dit lezen wil & het allerliefste voor Kerst en 't nieuwe jaar x


Hoe men ook draait en keert,
of rukt of bindt of snijdt
knipt of lijmt
rent klemt
brandt schendt
temt of bevrijdt;
vast 
zit men aan de liefde.
Als geklonken klinkt dat.
Daarom danst men om elkaar.

 Elma Van Haren

Uit :  'Ik wil je'  De Eenhoorn 2007

Frutselen

Omdat de ene zondag de andere niet is, besloot ik vandaag -als tegengif tegen al dat nat en grijs & de gebruikelijke chaos des levens nietwaar ;) - de vaas van een vriendin te 'pimpen'.
Het is een beetje gefrutsel, dat werken met transfers en hoewel ik het heel erg leuk vind om dit allemaal te doen, miste ik vandaag de geur van zelfgebakken koekjes en de gezelligheid in het atelier van Mitsy van Artmind, waar ik deze techniek leerde.

Het kaarsenhoudertje kreeg een vlaggetjeslijn :

Nog niet helemaal 'uitgefrutseld', terwijl walvis-plakken boven aan mijn lijstje
'dit-wil-ik-nu-eens-helemaal-voor-mezelf-doen' stond, haalde ik een kadootje van lang geleden uit en zette ik 'm met veel geduld en liefde in mekaar.

Mr. Walvis

De grijze waaibomendag is nog niet voorbij, maar hij ziet er al veel leuker uit! :)
Nu mijn leestip van 'kikker leest' uit mijn leeszakje halen, zie hier, en ik kan wéér iets van mijn leuk-om-te-doen lijstje aanvinken.
Morgen is het roeren in de potten, de tafelversiering uithalen en hopen dat mijn kerstdessert lukken zal, allemaal voor het grote familiefeest hier thuis...
Stress? Eigenlijk niet, blij dat we er nog allemaal bij zijn, en mocht het fout lopen met het in de potten roeren, dan bakken we wel een frietje, doen we het in een zakje, en smullen maar...
Hmm.

Darwin had gelijk ;)

Vandaag ben ik met een deel 'apen' de rest gaan bezoeken in de KingKong, koffiebar in Hasselt waar een mens nogal eens tot rust kan komen... (en ja, de grootste aap die loopt van voor ;)      De kaart is een aanrader, en de lijst om de persoonlijke favorieten af te werken, wordt steeds langer. Waardoor we verplicht worden om ook steeds langer te blijven om deze lijst naar behoren af te werken. Wat een geluk dat sommige verplichtingen o zo zalig kunnen zijn. (Zeker als je koffiebons op zak hebt, want je kan het geluk hebben dat je er zo eentje kado krijgt.) 

En neen, ik hoef geen reclame te maken voor deze koffieshop; ze zijn ondertussen al bekend, beroemd en berucht genoeg om hun lekkere koffie én dito muziek. 

En nu ook om hun o zo oe oe oerende tentoonstelling 'APEGAPEN'. 

Maar om op 'mijn aapjes' terug te komen: 

het mag gezegd, een mens (ik bijvoorbeeld) kan zo een lekker fier gevoel hebben als haar leerlingen 'scoren' dus ... kus van de juf en een bank vooruit x

Ziehier hun 'work in progress' 

en een tipje van de sluier van de tentoonstelling, (maar het is veel leuker te gaan apegapen in het écht):

En zoals ik al zei: Darwin zal wel gelijk hebben, want hier voel ik me best wel thuis ;)

De vintage-kast deel 2

Na heel wat pogingen om 'de kast' naar hier te krijgen, staat ze er.
Hoera hoera! voor de collega van manlief die dat voor mekaar gekregen heeft.
En ze staat er alsof ze er altijd heeft gestaan, maw: het plaatje klopt.
Grappig, de zeteltjes -die we al een tijdje in huis hebben- zijn oorspronkelijk ook van mijn ouders, ze vormden een geheel met de kast.
En nu, zoveel jaar later staan ze weer samen. Ter info: de leuning van de zetel is helemaal afgeschuurd en daarna behandeld met olie. Het overtrekken met stof heb ik aan een beroeps overgelaten.
De blauw-grijze muur komt nu echt wel mooi uit, de illustratie van Natalie Pudalov past er perfect bij, de laden heb ik aan de binnenkant bekleed met een stukje vintage-behang.
Het kersverse geboortekaartje (gemaakt door de fiere vader) van een kleine spruit kan er lekker op pronken, zelfs de paddestoel op de alternatieve kerstboomtak wordt er helemaal vrolijk van.

De derde lade heb ik dezelfde kleur gegeven als de muur achter de kast

Alle laden hebben aan de binnenkant een ander printje gekregen. Het geeft een vrolijk effect als je ze openschuift.

Zetel met Toertjeswalvis :)

Illustratie van Natalie Pudalov, ben helemaal fan van haar illustraties

Detail van onze alternatieve kerstboom ;)

ZONdag

De dag waarop ik -voor ik mijn ogen opendoe- mag denken: vandaag kan ik blijven liggen.
Als ik wil.
Waarop die ogen van mij vandaag echt wel toe mochten blijven en ik mijn gedachten over de voorbije week kon laten gaan. Een stormachtige week. Daar was ik het helemaal mee akkoord.
Maar ondanks dat, waren er zoveel mooie dingen:

De koffieklets gisteren met -'n lieve vriendin- die ik gezellig trakteren kon door de koffiebon -van 'n lieve vriend-.

Het traditionele Sint&Piet ontbijt met Karen. Ze speelt dan op haar trekzak voor mij  :) Ik kijk al uit naar volgend jaar... misschien toch ook een zomer-editie inlassen?

De pijn in de nek die verzacht wordt door het zelfgemaakte kersenpittenkussen van Charlotte, waarop mijn Bazou-monstertjes de plak zwaaien...

De 'swap' met 'Toertjes en Pateekes' , voor walvisliefhebbers. Wat een heerlijk pakje was me dat.

Wat volgt op deze zondag is een heerlijk, simpel ontbijt. Met zelfgemaakte confituur. Van lieve Lena. 

Hij is toch o-zo-lekker.

Voor kerst hebben we geen traditionele kerstboom. Wel een glazen stolp met kerstballetjes (ik heb er tattoos van Benjamin Lacombe op geplakt) in cupcakevormpjes.
Kerst-met-een-hoekje-af is ééns zo leuk. Zeker nu Melissa 'even' uit Guatemala is gekomen ;) om de buitenkerstboom (traditie van de straat) te helpen versieren. Pret verzekerd!

De sneeuwman die ik al jaren aan de kast hang, is dit jaar zijn neusje kwijtgeraakt.
Ik heb het juist gezien. Ocharme. Maar ook zonder neus is zijn plaatsje voorbehouden.

Een plekje in huis dat je even stil doet staan. 

En dan mijn helemaal onverwachte Sint-kado uit even onverwachte hoek:

'het boek van Moek'.

Ik ben er mee gaan slapen en ik stond er ook mee op,

wat aan de binnenkant geschreven staat, zit helemaal in mijn kop :)

Dank u Sint & Peterbaas

x