Antwerpen anders, deel II

Deze vakantie weer een dagje uit met vriendin én voortreffelijk gids E.

Ons vorig avontuur kan je HIER nog eens bekijken.

Om een file te vermijden, nam ik een andere weg dan gewoonlijk (lang leve Tomtom) en zag ik een heel mooi plaatje voor mijn neus verschijnen. (Met dank aan de hond)

 In Brasschaat zijn we naar het park gegaan. Er staan wondermooie bomen... mét liefdeshistorie in de stam. Vergroeid met het hout trekken langzaam de contouren van hun harten open.

 Als je naar de wortels kijkt van sommige bomen, zie je een schilderij op z'n eigen. Zo mooi.

Frisse groene blaadjes komen piepen voor het MAS: lente!

Zicht op Antwerpen

We kwamen in een heel leuk winkeltje terecht met zo mogelijk een nog leuker initiatief:

Kinderen kunnen hun tekening sturen naar Mevrouwtje * Meneertje voor een tekenwedstrijd, 

de winnende tekeningen worden opgenomen in de kindercollectie waarvan een deel van de opbrengst  naar het Kinderkankerfonds gaat.

Loop dus zeker eens binnen bij Mevrouwtje & Meneertje

Riemstraat 27, 2000 Antwerpen

Zoals ik al zei, E is een voortreffelijke gids en ze neemt me mee naar plaatsen waar het heerlijk is

om je fototoestel boven te halen.

Antwerpen kan best een beetje eng zijn ook... 

 of hemel-achtig...

We zetten onze tocht verder door leuke steegjes en kwamen terecht bij rewinddesign, een winkel waar je mooie en ecologische verantwoorde spullen kan vinden.

Een terrasje doen op een mooie zonnige dag als deze hoorde er natuurlijk ook bij, waar mijn oog viel op deze stoelen. 

Geluk zit in een klein hoekje :) en ik heb er eentje in Brasschaat. x

Wil je nog mee doen met de GIVE-AWAY van Onar Originals? Neem dan HIER een kijkje

GIVE-AWAY : nieuwe kaartjes!

 'In mei... legt iedere vogel een (creatief) ei!'
...
Omdat al die pietevogels wat aan de vroege kant zijn dit jaar, doe ik gewoon lekker mee.
Dus, vers van de pers: een nieuwe collectie kaartjes!

Je kan deze reeks winnen door hier een bericht achter te laten:
- waarom je deze blog volgt of waarom je hier graag 'ns op bezoek komt
- welk kaartje je het eerst versturen zal om iemand blij te maken :)
& je maakt extra kans wanneer je deze give-away deelt via blog of FB

Wanneer weet je of je gewonnen hebt?
Op 1 mei natuurlijk!

En... 'Onar-O-kaartjes' geraken overal, ook in het buitenland.
Pietje Post neemt dat wel voor zijn rekening. ;)

Pietevogel & hartje

Pietevogel & de telefoon

Pietevogel & de kroon

Geboortepietevogel

De Beer

Jarige pietevogelmus

Piet Konijn

Pietje Post

Eerste vakantie-dag-morgen :)

Tijdens het prille ochtendgloren opgestaan. (Ik heb het geluk dat ik een 'zeer ecologische-buiten-radio' heb: ik zet het venster open en hoor het fluiten van de vogeltjes. Heerlijk!)
Zo heb ik een lange, eerste vakantiedag.

De mail-met-toestemming voor het posten van deze foto op mijn blog, is aangekomen.
Dat de mama's blij zijn met de foto van hun dochters, is extra fijn om te horen.
Dit zijn N&H tijdens een bezoek aan 'onze tentoonstelling' van de jeugdboekenweek in de BIB.
De pure onbevangenheid waarmee ze in de lens kijken vind ik zo schoon. Ik hoop dat ze nog heel lang die blik kunnen behouden.

Een fijne vakantie en tot vlug,
(juf) Lieve :)

Heimwee met pit

Het is April.
Tijd dat de druppels weer in de bomen hangen!
De PIT-route in Borgloon heeft namelijk mijn hart gestolen, al enige tijd geleden. En daar waar het hartje vrolijk klopt, daar trekken we regelmatig terug naar toe.

Als verrassing -een tijd geleden- boekte manlief een overnachting in een druppeltrent. Of zeg ik beter, 'traan', want ze hangen in 'de Tranendreef'.

Wanneer je tijdens het ochtendgloren uit je tent gekropen komt, overvalt de schoonheid van de omgeving je.

Het geluid van een tractor kondigt je ontbijt aan. Even later staat het klaar op een bankje, er is water, een toilet, en je kan een heuse BBQ houden. Of een houtvuurtje aansteken.

Alles is voorzien. Een geweldig project. Het leuke er aan is dat je aan het ontbijt met andere (prettig gestoorde) druppelbewoners kennis kan maken. Dat is soms een avontuur op z'n eigen :) zeker als blijkt dat T&S moeten fungeren in een filmpje voor Vlaanderen Vakantieland. En lang leve de sociale media, zo kan je met mekaar in contact blijven.


Helemaal enthousiast over deze route vol PIT, vond ik dat het tijd was om dit te delen met vriendinnen.
Dus -weer een tijd later- vertrokken we goedgemutst richting Borgloon.



Als je met (mijn) vriendinnen vertrekt op uitstap & pic-nic kan ik je één ding verzekeren: je hebt alles bij, iedereen heeft aan alles gedacht. Een ongelooflijke aangename en lekkere ontdekking als je samen aan 'Tafeltje, dek je! ' sprookjestaferelen beleefd:

Ons uitzicht hierboven, en onze gedekte tafel: jummie!

Om het helemaal af te maken, had ik een busje gehuurd, 'n VW-busje, natuurlijk. Van hetzelfde jaar als mij, dus vierden we samen 'verjaardag'. En ja, 't werd tijd om er eens in te gaan zitten na zoveel jaren fan-zijn. Zoals ik al zei, het is April.
Tijd om nog eens naar Borgloon te gaan.

Een zondag in maart, deel II

Na het bezoek aan de Schone Slaapster (die nog steeds sliep trouwens) zijn we verder gereden naar Handgemarkt, in C-mine in Genk.
Altijd fijn om de creativiteit op te snuiven die daar rondzweeft.
En, wat was de oogst?
Een paar kraanvogeloorbellen in een kleur die ik nog niét had. Want ik ben namelijk helemaal fan.
Zo een paar oorbellen in je oren, wel, dat geeft 'sjwoeng' aan je dag.
Meer van dat moois kan je hier vinden.
De kraanvogeltjes zijn minuscuul en dus met veel geduld gevouwen ; het zilverkleurig knopje dat je ziet, is het knopje van de oorbel.
Daarom geef ik ze weer in macro-formaat. Om ze extra goed te kunnen bekijken.

Bij San San vond ik deze ring de mooiste: BINGO!

                                     

Deze potjes confituur staan nu in onze kast. Ze zijn al allemaal open en uitgetest: overheerlijk!
Zo grappig om ze langs mekaar te zien staan als je 's morgens de koelkast opentrekt.

Dit is mijn favoriete potje (tot nu toe):

 

En van bovenuit ziet zo'n potje er heel leuk uit :)

Een zondag in maart

Vanmorgen een plekje aan manlief laten zien dat ik vorige week met R ontdekt had.
Wat een licht! Zo mooi, dat je er stil van werd.
Dus terug gegaan, want mooie dingen, die deel je graag.
Het was alsof we de Schone Slaapster gingen wekken...
En rondom zag het er ook uit alsof het 100 jaar geleden was dat er iemand op bezoek kwam.
... even piepen dus...

Portret

Hier gaf ik aan dat ik 'portret' wil oefenen.
Een portret van iemand maken met behulp van een camera, is voor mij ook 'de binnenkant' laten zien.
Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, je hebt namelijk het vertrouwen nodig van hem of haar die
aan de andere kant van de lens staat.
Je kan zoveel foto's van iemand maken als je maar wil, je ziet het en voelt het snel of het gewoon een foto is, of een portret.
Er is een moment dat je voelt dat je iemand 'helemaal' klikt met dat knopje. En die klik wil ik maken.
Letterlijk en figuurlijk.
Zoals ik hier al zei; als ode aan hen die mijn pad kruisen.
Mijn goede voornemen voor 2014 (en hopelijk nog lang daarna).

Jullie zien hier het portret van een kleine jongen.
Vorig jaar heb ik de 'slappe lach' met hem gehad, minutenlang. Een 'geval van situatiehumor'.
Het is een moment dat ik koester, ook omdat het zo uniek is. Ik heb nog nooit zo hard samen gelachen met iemand die 40 jaar jonger is dan mij.
Vorige woensdag waren we op uitstap met een hele bende kinderen en ondanks dat ik rondliep met mijn fototoestel, voelden ze zich op hun gemak.
Toen T heel aandachtig aan het kijken was, was er ook 'de klik'.
Hoera :)

Kleurrijke mensen

Soms kom je op je weg kleur-rijke mensen tegen en dat is verfrissend.
Gisteren was ik op bezoek bij zo iemand, en ik mocht 'n kijkje nemen in haar atelier.
Een schildersatelier, waar haar doeken aan het drogen zijn voor de komende tentoonstelling.
Die is binnenkort in Oostende. Als de uitnodiging klaar is, laat ik jullie meer weten.
Nu kan je even meekijken in haar schildersatelier via mijn camera... wel jammer dat de foto's zonder geur zijn, want dat maakt zo een indruk helemaal af natuurlijk. ;)

Workshop: 'Papier & porselein'

Laat die maandag(en) maar komen, olé!
Zeker als er die dag een workshop op het agenda staat.
Gisteren vriendelijk kennis gemaakt met Papier & Porselein, oftewel papierporselein.
De workshop ging door bij 'Artmind' thuis.

Een warme welkom van Mitsy, 'n klaar en heldere uitleg bij een tasje koffie & zelfgebakken koekjes, en we gingen van start.

Je kan namelijk van alles doen met deze materie! We hebben de hele dag van alles uitgeprobeerd, tips opgevolgd... en als er iets mislukt dan kan je 't boeltje gewoon weer kneden en opnieuw beginnen.
En dat hebben we dan ook maar gedaan, onder het deskundige oog van onze gastvrouw.



Ik was even van de wereld, Mitsy had een lekkere lunch voorzien dus we konden ons voor de volle 100% concentreren op onze creaties-in-spe. Wat een zaligheid.

Zo leerden we oa ook dat je een kleurtje kan geven aan die zachte pasta, dat allerhande structuren te pas kunnen komen én dat de tijd vleugels-met-turbo-injectie krijgen kan.

Want ineens is het voorbij, die dag.
Wat de dag eens zo mooi kleurde, was het aangename gezelschap. Samen genieten aan de tafel, met de handen aan het rollen en het kneden en eens mogen 'piepen' bij mekaar. Want leren, dat doe je van iedereen.
Op naar de volgende, en die beloofd een 'malle' maandag te worden.
Eéntje om te plukken ;)

Hoedje af

Een tijdje geleden trok ik mijn paar stoute schoenen aan.
Niet dat ik dat vaak doe, maar toch komen ze af en toe goed van pas.
Ik stuurde namelijk een mailtje naar Jo Chapeau, die ik al een tijdje 'volgde' op haar blog, met de boodschap dat ik haar hoedjes echt zeer mooi vond.
Hoedjes en ik, dat gaat goed samen, dus gooide ik een visje uit of ze een ruil, maw een 'swap' zag zitten.
(Nu... tussen ons gezegd, toen ik de eerste keer het woord 'swap' hoorde, klonk dat nogal bedenkelijk in mijn oren. Maar nu er ondertussen een hoedje over zit, - over die oren niewaar- zal me dat worst wezen. En dat als veggie-fan, zeg nu zelf.)

Het was een mailverkeer dat een 'lippenkrullend' effect had, en dat weet ik zeer te waarderen.
Met name het hilarische moment dat ik haar mails met vragen -een heleboel maar o zo leuk- op een bepaald ogenblik met een lintmeter om mijn hoofd én uitgestreken gezicht zo goed mogelijk aan het beantwoorden was. Je hebt zo van die momenten dat je dan ineens jezelf ziet zitten, en geloof me,
wat doet het goed als je dan hardop lachen kan.
Van het één kwam het ander en huppetee, daar gingen onze pakjes op de post.
In een kartonnen doosje kwam MIJN HOEDJE aan!


Helemaal blij was ik. Het paste als gegoten.
Het verslag van JO kan je op haar BLOG vinden.
En als je iemand vrolijk rond ziet huppelen onder dit hoedje -ook al is het behoorlijk warm voor de tijd van het jaar- mag je er zeker van zijn: dat ben ik!
Chapeau dus en hoedje af. (Hoewel ik het mijne liever opzet.)
Nog eens een dikke dankjewel JO!

Tulpjes

Gisterenavond de gebeurtenissen van de voorbije week aan 't overlopen, aan de keukentafel.
Dat kan een hele boterham zijn in iemands mensenleven, één week.
Van zoveel schoons en lief, tot treurig, tragisch en pijnlijk.
'C'est la vie, zeggen ze dan. De ene keer troostend, de andere keer jubelend. Het kan namelijk allebei.

Op een bepaald ogenblik viel mijn oog op tulpjes in een vaas, die erg hun best aan het doen waren om er nog goed uit te zien.
Door de lichtinval viel de fijne, zijdeachtige structuur van de bloemblaadjes op.
De camera lag nog op tafel, dus de foto was snel gemaakt.
Nu ik het resultaat zie, zegt deze foto me veel over de afgelopen week:
het is al lente geworden en de tijd staat niet stil.
Maar hoe pril ook, soms moet er nu al afscheid genomen worden.

Ik wens jullie een zonnige zondag. Geniet ervan!