Europees muziekfestival voor de jeugd

Voor de 62ste keer ging dit weekend het Europees muziekfestival voor de jeugd door in Neerpelt.
Ik heb daar vroeger vele jaren mijn broek gesleten. En mijn stem, als lid van het kinderkoor 'De mereltjes'.
Gedurende 3 dagen was ik van de wereld want die klonk als muziek in mijn oren.
Opgegroeid in de traditie waren deze dagen voor mij blijheid, vrijheid en broederlijkheid.
Gedurende die dagen had muziek een 'bijkomende' functie:
'Alle Menschen werden Brüder' van Beethoven verenigde jong en oud en het maakte niet uit welke taal je sprak; wij hadden de taal van de muziek.




Na 62 jaar is dat nu nog. Ik moet niet in de verleden tijd spreken. Hoera :)
Dankzij de inzet van zoveel mensen, want het festival draait op vrijwilligers en gastgezinnen.
Niet vanzelfsprekend dus.
Een blij weerzien als je deze vrijwilligers in de drukte toch tegenkomt: dag Nancy, Leon, Lieve!
Deze namiddag heb ik van muziek kunnen genieten uit Rusland, Hongarije, Letland en Spanje.

...Een dag later lees ik dat dit koor uit Rusland 'summa cum laude' heeft behaald: een welgemeende proficiat !

Manlief was nog eens mee kunnen gaan en vroeg aan me of er voor mij verschil was
met 'vroeger' (voor de val van 'de muur' enzo).
Waren er veranderingen door de jaren heen, ook op muzikaal vlak?
Ik heb er even over moeten nadenken en kwam toen tot het volgende antwoord:
misschien kan men nu voluit kiézen voor muziek, een bewuste keuze om er h e l e m a a l voor te gaan.
De discipline die ik vandaag in de Wimpelreeks mocht waarnemen was zo indrukwekkend als 'vroeger'. De uniformen even verrassend als toen... had ik vroeger de kans gehad, dan had ik dat van mij zeker willen ruilen met het uniform van de Spanjaarden.
Het voortbrengen van geluid dmv je stem, kan op verschillende manieren.
Ik heb veel niéuwe dingen gehoord.
Mét kippevel. (Ofwel was het vandaag gewoon koud in de kerk...;)
De muziek hier overbrengen kan ik niet.
Ik had wel mijn fototoestel bij en kan u enkele sfeerfoto's tonen van net na de optredens-voor-de-jury (tijdens de opnames is fotograferen storend) en van de optocht.
En als u nu denkt: wel wel, als dat zo een spektakel was, waarom de foto's dan in zwart/wit?
Dan is dat omdat u ze zelf mag inkleuren met de kleur van muziek, die muziek die alle mensen broeders doet worden.

Net voordat de optredens-voor-de-jury begonnen, zag ik een man een kaarsje branden.
Voor wie, voor wat weet ik niet. Mocht het zijn voor hen die ik heb gehoord vandaag, dan is zijn wens uitgekomen. Ze hebben de ziel uit hun lijf gezongen. En ik geloofde ze allemaal, hoewel ik hun taal niet kon verstaan; wij deelden de taal van de muziek.

De dirigente van 'Girls choir Spigo' uit Letland die met haar koor 
de 1ste prijs behaalde.

Leden van Leioa Kantika Korala uit Spanje: 1ste prijs cum laude! 

Hét symbool van het festival: de twee muzikale vogeltjes :)

Eentje bij

Er is een klein meisje bij op deze wereld: haar naam is 

Olivia.

En ik heb haar geboortekaartje mogen tekenen :)

Ik wens haar alle geluk van de wereld, en heel veel liefs.

Voor haar ouders heb ik een origineel cadeautje gemaakt zodat ze

iedere morgen kunnen drinken op de gezondheid van dochterlief!

Pakje

Zo.

Het pakje ligt klaar voor verzending, in afwachting van het mailtje van de winnaar.

Waarom die vragen voor een give-away?

Wel, een bloggend mens wil ook wel 'ns wat:

weten waarom het nut heeft om te blijven bloggen en welke mensen 

er een bezoekje brengen bijvoorbeeld.

Er kunnen nog veel mensen gelukkig gemaakt worden met een kaartje, las ik in jullie reacties. 

Zo krijg ik weer 'goesting' om nieuwe kaartjes te tekenen. 

Dank je wel daarvoor.

Ik wens jullie een blije mei, tot binnenkort.

Uitslag give-away:

Op 1 mei ...

de uitslag van de OO-give-away!

en wie maken wij graag blij:

Graag je adres in een mailtje naar onar.originals@gmail.com 

en de kaartjes komen er aan!

GIVE-AWAY: nog één dag te gaan!

GIVE-AWAY : nieuwe kaartjes!

 'In mei... legt iedere vogel een (creatief) ei!'

...

Omdat al die pietevogels wat aan de vroege kant zijn dit jaar, doe ik gewoon lekker mee.

Dus, vers van de pers: een nieuwe collectie kaartjes!

Je kan deze reeks winnen door hier een bericht achter te laten:

- waarom je deze blog volgt of waarom je hier graag 'ns op bezoek komt

- welk kaartje je het eerst versturen zal om iemand blij te maken 

en je maakt extra kans wanneer je deze give-away deelt via blog of FB.

Wanneer weet je of je gewonnen hebt? 

Op 1 mei !

 'Onar-O-kaartjes' geraken overal, ook in het buitenland.

Pietje Post neemt dat wel voor zijn rekening. ;)

Malle(n)-maandag

Zoals ik hier al zei: laat die maandagen maar komen!

Gisteren was het 'MALLEN-MAANDAG' bij Artmind.

En 't was er weer 'boenk' op.

We leerden een heleboel technieken ivm mallen maken in de ondertussen gekende huiselijke sfeer die tijdens de workshop wordt aangeboden. Met als gevolg: jeukende vingers! 

We hebben ook porseleinklei in mallen gegoten, maar het resultaat moet nog gebakken worden en daar heb ik (nog) geen foto's van.

Laat die vrije dagen dus ook maar komen, samen met gips, mallen van de malle-maandag& de gietklei, -porseleinklei mag ook- , zodat we de opgedane kennis eens kunnen uittesten.

Helemaal voldaan (ook op buikjes-vlak na een heerlijke lunch, zelfgebakken koekjes bij de koffie én ook nog eens een 4-uurtje) zijn we dus weer naar huis gegaan.

Dankjewel aan Mitsy en mijn o zo aangenaam gezelschap van medestudenten. 

Hopelijk tot een volgende keer!

Illustreren op porselein, zo fijn, zo fijn!

Eindelijk tijd gevonden om nog illustraties op porselein te zetten.

Eerst het bos in met de 'Boze wolf & Roodkapje'! 

Komt er nog een huppelend konijn om de hoek, en 'n ondeugende poes.

En morgen gaan ze de oven van Mitsy in. 

Tegen volgende week komen ze er weer uit... ondertussen vind ik het altijd spannend!

Wandelen onder water

Vandaag gaan wandelen 'onder water' ;) met dochterlief. Heerlijk.

Zonnige Paasdag

Pasen: 't is anders dan vroeger...
Waar ik indertijd (het lijkt toch niet zo lang geleden) in het holst van de nacht mijn bed moest verlaten om de Paashaas te wijzen waar de eieren mochten liggen, loop ik deze ochtend alleen door de tuin.
De zon is al van de partij en de bomen ademen de lente. De kat doet moeite om me van zijn paashaas-imitatie te overtuigen.
Mijn huisgenoten hebben een zware nacht achter de rug en zijn moe: de ene van het werken, de andere van het feesten en manlief van het wachten om de kroost te gaan halen.
Het geeft me wel rust hoor, zo een stille zondagmorgen!
Dan heb ik tijd om de leuke dingen van de voorbije dagen eens op een rij te zetten.



Ik kreeg een pakje in de postbus, zomaar, met mijn favoriete mol er in.


En even later kreeg ik zomaar Beertje Frul kado. Hij voelt zich hier al helemaal thuis.

Een lief kaartje uit onverwachte hoek, dat kan een mens helemaal verwarmen.
Daardoor voel ik me kikker-lekker, dus de kippen en de eieren, die laat ik vandaag gewoon met rust.
We hebben dit jaar wel paas-haas-place-matjes, een verrassing van C en ik ben er helemaal blij mee.

En voor wie het nog niet gezien had: HIER kan je kijken naar de GIVE-AWAY om de nieuwe kaartjes van Onar Originals te winnen!

Nu ga ik genieten,
maar eerst wens ik jullie nog een bereleuke zondag toe!

Kriebelkriebel

Op deze zaterdag heb ik een extra 'vakantiegevoel'. Want normaal gezien is dit een hele werkdag.
Nu niet.
Nu kriebelt het en ga ik de tuin in.
Om te 'werken'.

Na het ophangen van de was (we gaan voor kleur deze lente!), en na het herfstoverschot bijeen te hebben geharkt (je moet dat namelijk laten liggen voor de mollen & de egeltjes) komen er weer heel mooie dingen tevoorschijn, zodat ik snel naar binnen hol om het fototoestel te halen.
Maar ondertussen moet de dochter weggebracht en komt de zoon binnen die zijn verhaal van de dag komt vertellen, dus ben ik x-tijd later weer in de tuin, mét fototoestel.
Op mijn buik, liggend in het gras. En net als ik hét klik-je wil maken, blijkt dat de kat een plekje komt zoeken... op mijn rug. Zucht.
Geduld is een schone zaak.
De kat heeft door dat dit toch niet zo een comfortabele situatie is, en komt langs me liggen.
'Klik.'
Op de paardenbloem een minuscuul beestje gespot en hij staat er op.
In ons kersverse 'insectenhotel' blijkt een ... spinnetje te huizen.
Slim gezien, en maaltijden hopelijk verzekerd.
Een aantal struikjes heeft het niet gehaald... maar in de kruiwagen vormen ze een mooie compositie.
En aan de boom-van-de-dochter zijn de blaadjes gracieus aan het groeien.
Ziezo, daar gaan we dan:
ik wens jullie een heerlijke zaterdag toe!
(terwijl ik mij afvraag waarom mijn werken-in-de-tuin er niet erg op vooruitgaat, hoe zou dat toch komen?)

hier is ie zo-groot-als- het-maar-kon :)

 

Het KIKKER-offensief

Een lieve vriendin en collega voert de strijd van haar leven tegen het vreselijke 'K' woord. Als tegengif hebben we het 'KIKKER-offensief' aangeboden. Dat begint ook met een 'K', maar het is 'n veel leuker woord. En liever. En véél sterker. Vandaar.

Het is een klein initiatief met mooie gevolgen en het werkt zo:

We (mijn collega's en ik) hebben een op-kikker-mand gemaakt met allemaal lieve, zotte, opkikkerende pakjes en dingetjes en kaartjes en boodschapjes in, die onze zieke een 'hart onder de riem' steken.

Dat hart stak trouwens ook in onze kikkermand en hangt nu aan

haar radiator, zodat ze 'm kan zien vanaf haar bed. Het is een

symbool voor al onze hartjes bij mekaar. Het idee dat we mee supporteren en haar in gedachten heel dicht bij ons houden geeft haar  een 'op-kikker'. Dus kwaken we. Superhard wanneer het nodig is, en stilletjes wanneer de strijd binnenin moet gestreden worden. Maar heel dichtbij.

En nu heeft onze collega de zelfgemaakte blauwe oorbellen van collega P in haar oren bengelen, er zijn ook groene van een andere P, kraanvogeltjes-die-geluk-brengen van L, een opsteek-kikkertje van J, grappige kikkersokken van J, tekeningen, kaartjes van collega's en leerlingen en ga zo maar door...
Er was zelfs een recept van M-J bij voor wafels enzo, dus toen er een goeie dag tussen al die andere zat, is ze eventjes op bezoek kunnen komen en hebben we samen heerlijke wafels gegeten.
Zij had het deeg gemaakt, de dochter had ze gebakken. En ik heb helpen opeten :)
Als er weer een goeie dag komt, wil ze een kadertje gaan kopen voor het werk 'courage' van P.


Geluk, dat kan in een klein hoekje zitten.
Omdat we wel meer dan één hoekje in ons leven tegenkomen, mag er dus ook wel eentje (en liefst meer) zijn waar geluk in zit, niet?
Een op-kikker-mand lijkt klein, maar het zijn juist de kleine dingen die het verschil kunnen maken.
'Kom op tegen kanker en ga voor het Kikker-offensief!'

En voor I, een superdikke knuffel van ons allemaal X

Portret van vader & zoon

' Portret van vader & zoon'

In een heerlijke omgeving twee portretten kunnen klikken.
Dankjewel N & A.

'Toscane van Limburg'

Zoals ik HIER reeds de aankondiging deed: deze vakantie zou ik weerkeren naar Borgloon & omstreken.

Er lagen hindernissen op de loer, maar deze hebben we overwonnen :) zodat de enige beschikbare dag om samen met manlief naar onze geliefde streek te gaan, niet in het gedrang kwam.

Het enige nadeel was dat we onmiddellijk vertrokken waren zodra het kon... en pas enige tijd later tot de ontdekking kwamen dat we vergeten waren te eten...
NADEEL?
Alsof het zo gebeuren moest, reden we op 'het moment der knorrige magen' langs een knap staaltje renovatiewerk dat een...traiteur/cateringszaak herbergde.
Binnengekomen werd het alleen nog maar beter.
Manlief had zin in een broodje, ik zag heerlijke kaas en olijven en... en... en... dus besloten we er toch maar een picknick van te maken.
(Soms moet je er gewoon voor gaan hé, en niet alleen blijven hangen in een nostalgische bui.)

In tegenstelling tot vorige keer, hadden we deze keer NIETS bij.
Dus vroeg ik beleefd of de fles Chardonnay (écht héééééérlijk dus, bleek later) na betaling, ook 'geopend' mocht meegenomen worden... bij gebrek aan flessenopener ( en al de rest).
'Geen probleem' was het antwoord, 'maar dan ga ik eerst kijken of er een fles is die koeler ligt'...
wat later gingen we buiten: mét kurk-op-de-fles, bekertjes, messen & vorken én servietjes.
Allemaal spontaan meegegeven voor onze picknick. :)
Want hier begrijpen ze dus mensen die een zaak binnenstappen met de vraag om de kurk van de fles te doen alvorens weer buiten te wandelen. En zijn ze fier op de streek die ze vertegenwoordigen: 'Het Toscane van Limburg' noemen ze het hier niet voor niets, nietwaar.
Voor we de auto instapten, kwam ze ons nog vlug achterna gesneld: de gekleurde paaseitjes ( zeg nu zelf, die kon ik toch niet laten liggen!) waren we vergeten.
MOCHTEN ZE HET OOIT LEZEN: onze picknick was een zaligheid van de bovenste plank:
Dank jullie wel!

Conclusie: of je nu naar Borgloon en omstreken gaat picknicken met vriendinnen die aan alles gedacht hebben, of met manlief-holderdebolder-vertrekt zonder: het gaat dus allemaal!
Ter info: het Toscane-van-Limburg is groener dan het Toscane in Italië.
Picknicken doen we er allebei even graag.

Plaatsje zoeken:

... en de rest gaat dan vanzelf